HOW STREET ART MADE IT INTO THE GALLERY

Jak sztuka uliczna znalazła się w galerii

Carmel Industries

Jean -Michel Basquiat - „Hollywood Africans”

Dla tych z nas, którzy mieszkają w miastach, sztuka uliczna jest wokół nas. Od szybko pomalowanych tagów na pustej ceglanej ścianie po kolorowy mural ozdobiony główną arterią, prawdopodobnie miałeś trudności z zrobieniem zdjęcia swojego miasta bez uchwycenia jakiejś formy sztuki ulicznej.

„Wysoka kultura” vs. „Niska kultura”

Jednak sztuka uliczna nie jest wszechobecna w przestrzeniach publicznych. To, co większość ludzi rozpoznałaby jako „miejskie” lub „uliczne” style sztuki, w wielkim stylu znalazły się w galeriach sztuki i festiwali na całym świecie. Jak tu dotarliśmy? Zanim zaczniemy śledzić historię podróży Street Art, zajmijmy się podstawowymi koncepcjami na temat sztuki w ogóle.

Lat 80.: Street Art wchodzi do galerii

Jean -Michel Basquiat - „Florencja”

Podczas gdy galeria i festiwal Street Art eksplodowała stosunkowo niedawno, jej dziedzictwo jako ruchu sztuki rozciąga się kilka dekad. Najczęstszy rodzaj sztuki ulicznej, do której jesteśmy przyzwyczajeni-zasadniczo sztuka inspirowana graffitami-zaczął być widoczna w galeriach w Nowym Jorku, począwszy od lat osiemdziesiątych. Dwóch najważniejszych artystów w tym trendzie to Jean-Michel Basquiat i Keith Haring.

Basquiat zaczął jako artysta uliczny pod koniec lat siedemdziesiątych, a graffiti w sprayu na budynkach na dolnym Manhattanie pod nazwą Samo. Został odkryty przez Andy'ego Warhola, z którym później współpracował, i przełamał się jako artysta solowy w 1981 roku. Jego wysoce indywidualny i surowy styl zyskał uznanie ze scen artystycznych na całym świecie, reprezentując pierwsze znaczące wejście wpływów sztuki ulicznej w grzywnę sztuka.

Keith Haring - „Tuttomondo”

Keith Haring po raz pierwszy zwrócił uwagę na swoje kredowe rysunki w metrach w Nowym Jorku. Używałby wolnych reklam na stacjach na stacjach jako jego płótno, rysując wysoce stylizowane kontury postaci ludzkich i zwierząt. Ponownie jego przyjaźń z Andym Warholem była kluczowa dla jego międzynarodowego uznania. Haring przebił się na arenie międzynarodowej poprzez swoją pracę muralową, malując ściany w Melbourne, Rio de Janeiro, Amsterdam, Paryż i Berlin w latach 1984–1986. W całej swojej karierze starał się rozbić bariery między „wysoką” a „niską” sztuką.

Podczas gdy artyści tacy jak Basquiat i Haring są dobrze znani w świecie sztuki, niekoniecznie są nazwami domowymi, a ich kariery zostały przerwane przez tragiczne śmierci-żaden artysta nie udało się żyć w 1990 roku. Podczas gdy ci artyści odegrali kluczową rolę w wprowadzeniu wpływów sztuki ulicznej na sztukę piękności w latach 80., w latach 90. reprezentowały trochę luki w historii głośnej sztuki ulicznej galerii, a większość sztuki ulicznej pozostała na ulicach.

The 2000s: Street Art powraca

Sztuka uliczna, jaką znamy dzisiaj, może najbardziej mieć wpływ garstka artystów, którzy pojawili się na międzynarodowej scenie galerii sztuki na początku XXI wieku. Dwie najważniejsze nazwy, które ukształtowały ten okres, to Ron English i Banksy.

Ojciec chrzestny współczesnej sztuki ulicznej

Ron English

Na popularną sztukę uliczną ostatnich dwóch dekad miał duży wpływ na połączenie symboli korporacyjnych, projektowania graficznego, graffiti i komentarzy społecznych. Ron English, wyszkolony współczesny artysta, który teraz pracuje w obrazach olejnych, rozpoczął to, co moglibyśmy uznać za dzisiejszą estetykę sztuki ulicznej w latach 80. Jego wpływ stał się globalnym ruchem artystycznym z artystami takimi jak Banksy w połowie do końca 2000 roku.

Praca angielskiego jest niewątpalna - pomyśl o korporacyjnych maskotkach, takich jak Myszka Mickey i Ronald McDonald wypaczyli się w wywrotowe postacie, lub billboardy zmienione, aby przekazać swoje przesłanie w coś bardziej złowrogiego. Poprzez swoją pracę angielski kontynuował tradycję rozkładania lub rozmycia linii wysokiej i niskiej kultury, mieszając obrazy fast foodów z postaciami politycznymi i gwiazdami filmowymi. Ten rodzaj sztuki ulicznej, często określany jako „zagłuszanie kultury”, jest fundamentem współczesnej sztuki ulicznej jako tradycyjnych graffiti w stylu nowego jada.

Tajemniczy artysta

Banksy

Banksy jest prawdopodobnie najbardziej znanym artystą ulicznym na świecie, ale jego tożsamość wciąż pozostaje tajemnicą. Banksy zaczął jako artysta graffiti w Bristolu w Wielkiej Brytanii w połowie lat 90. XX wieku i zaczął wystawiać utwory w 2002 roku. Jego styl jest bezpośrednio związany z kulturą Ron English, łącząc i zestawiając obrazy, aby wywołać rozmowę lub po prostu wypowiedzieć.

Na początku swojej kariery Banksy zaczął wystawiać obrazy, które były wywrotowymi wersjami klasycznych dzieł wielkich artystów z przeszłości, takich jak Water Water Lily Pond, które dostosował do miotu miejskiego w krajobrazie. Bardziej niż jakikolwiek artysta uliczny, prace Banksy'ego zawierały agresywne napięcie między sztuką wysoką i niską, często drwijąc ze świata sztuki pięknej z akrobacjami, takimi jak płótna z samodzielnym, sprzedając swoją pracę za duże sumę pieniędzy.

Banksy jest kwintesencją artysty ulicznego, który stał się doskonałym artystą głównego nurtu, a jego historia jest szablonem, który wielu współczesnych artystów stara się powtórzyć własną karierę. Wielu artystów ulicznych ukrywa dziś swoją tożsamość, korzystając z mediów społecznościowych, przestrzeni publicznych i instalacji artystycznych, aby składać oświadczenia i angażować odbiorców.

Przez cały czas jego dyfufikuzowanego związku z ustalonym światem sztuk pięknych, sztuka uliczna pojawiła się jako globalne, główne zjawisko, które prowadzi do lekkich napięć między kulturą „wysoką” i „niską”, marginalizowanymi i dominującymi grupami oraz publicznymi w porównaniu z prywatnymi przestrzeniami. Dzięki pracy kilku przełomowych i przełomowych artystów współczesna sztuka uliczna znacznie wykraczała poza swoje początki jako proste tagi graffiti i jest teraz uzasadnioną i szanowaną sztuką na całym świecie.

Sprawdź nasze produkty dla artysty